Με μεγάλη επιτυχία και πολλές διεθνείς συμμετοχές πραγματοποιήθηκε στο Βόλο 25-27 Ιουνίου το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Επαγγελματικής Ένωσης Παθολόγων Ελλάδας, υπό την αιγίδα του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου και του Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας.
Μεταξύ των θεμάτων που συζητήθηκαν στο συνέδριο ενδιαφέρον παρουσίασε η ομιλία για τις μεταμοσχεύσεις ήπατος στην Ελλάδα από τον Καθηγητή Χειρουργικής Μεταμοσχεύσεων και Διευθυντής της Χειρουργικής Κλινικής Μεταμοσχεύσεων του ΑΠΘ στο Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης, Αντιπρόεδρος του Τμήματος Ιατρικής και πρόσφατα εκλεγμένο μέλος της Ακαδημίας Master Surgeon Educators του American College of Surgeons, Γεώργιο Τσουλφά.
Ο γιατρός υπογράμμισε την κρίσιμη σημασία της μεταμόσχευσης ως τη δεύτερη συχνότερη μεταμόσχευση συμπαγούς οργάνου παγκοσμίως και τη μόνη σωτήρια λύση για την τελικού σταδίου ηπατική νόσο. «Στην Ελλάδα, από το 1990 έχουν πραγματοποιηθεί 941 μεταμοσχεύσεις ήπατος 780 στη Χειρουργική Κλινική Μεταμοσχεύσεων, ΑΠΘ, στο Ιπποκράτειο ΓΝΘ, και 161 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών και παλαιότερα στον Ευαγγελισμό.
Πώς το ισπανικό μοντέλο επηρέασε τη δωρεά στην Ελλάδα
Ο κύριος Τσουλφάς τόνισε ότι έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση στη δωρεά, λόγω της θέσπισης του ρόλου του τοπικού συντονιστή από τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων, ακολουθώντας το επιτυχημένο Ισπανικό μοντέλο.
Πόσος είναι η χρόνος αναμονής
Παρά όμως τις επιτυχίες αυτές και τη μείωση του μέσου χρόνου αναμονής για μεταμόσχευση ήπατος στους 6 μήνες, παραμένει η σημαντική πρόκληση του μικρού αριθμού ασθενών στο Εθνικό Μητρώο Υποψηφίων Ληπτών (ΕΜΥΛ), το οποίο καθιστά τη διεπιστημονική συνεργασία για την έγκαιρη παραπομπή των ασθενών με ηπατοπάθειες, κίρρωση και πρωτοπαθή ή μεταστατικό καρκίνο ήπατος, μείζονος σημασίας».
Στην ομιλία του καθηγητή αναδείχτηκε ο καθοριστικός ρόλος του παθολόγου ως γιατρού πρώτης γραμμής, του οποίου η έγκαιρη παραπομπή των ασθενών στο μεταμοσχευτικό κέντρο είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχή έκβαση και την επιβίωση των ληπτών. Ο κ. Τσουλφάς τόνισε ακόμη ότι η εδραίωση των μεταμοσχεύσεων στην Ελλάδα με εξαιρετικά ποσοστά μακροχρόνιας επιβίωσης απαιτεί τη συνεχή ενίσχυση της δωρεάς οργάνων και τη στενή συνεργασία της ιατρικής κοινότητας.
