Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε να αναφέρουμε κάποιες υποχρεώσεις που αναβάλουμε όμως για κάποιους ανθρώπους η αναβλητικότητα μπορεί να μην είναι ένα προσωρινό μέτρο ανακούφισης από κάποιες αγγαρείες. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο του Cambridge οι άνθρωποι που είναι συστηματικά αναβλητικοί τείνουν να έχουν πιο αυξημένα επίπεδα χρόνιου άγχους.
Ο επικεφαλής της μελέτης Itamar Shatz, ερευνητής κοινωνικών επιστημών εξηγεί ότι η επίμονη αναβλητικότητα δημιουργεί αυτό που οι ψυχολόγοι ονομάζουν χάσμα ανάμεσα στη πρόθεση και τη δράση με αποτέλεσμα να συσσωρεύονται περισσότερα προβλήματα και αδιέξοδα στην καθημερινότητα της ζωής. Ο Δρ. Shatz, συγγραφέας του βιβλίου “Solving Procrastination: The Science of Why We Push Things Off and How to (Finally!) Stop τονίζει ότι η αναβλητικότητα μπορεί να έχει βαρύ συναισθηματικό φορτίο στο άτομο το οποίο νιώθει ντροπή, απογοήτευση και απόγνωση ιδιαίτερα όταν εισπράττει επικριτικά σχόλια από τον κοινωνικό περίγυρο λόγω της αναβλητικότητάς του.
Μπορεί να σπάσει ο φαύλος κύκλος της αναβλητικότητας;
O Δρ. Shatz, εξηγεί μεταξύ άλλων στο βιβλίο του ότι συχνά τα άτομα με αναβλητικότητα βοηθάει να θέσουν στον εαυτό τους το εξής ερώτημα; «Ποιο είναι το μικρότερο δυνατό βήμα που μπορώ να κάνω τώρα για να σημειώσω πρόοδο;»
Ένας λόγος για τον οποίο αυτή η τακτική μπορεί να βοηθήσει είναι ότι μπορεί να διαιρέσει ένα στόχο που του φαίνεται δύσκολα επιτεύξιμος σε μικρότερα τμήματα τα οποία θα κατακτήσει κάνοντας μικρότερα βήματα.
Σε κάθε περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η ρίζα της αναβλητικότητα είναι το χρόνιο άγχος οπότε αντιμετωπίζοντας το στρες με θεραπείες αποφόρτισης από το άγχος συχνά μειώνεται και το πρόβλημα της επίμονης αναβλητικότητας.
